شناختن انسانها به گاه خشم

بعضی آدمها ، انگار چوب اند… تا عصبانی می شوند، آتش میگیرند، و همه جا را دودآلود میکنند، همه جا را تیره و تار میکنند، اشک آدم را جاری می کنند. ولی بعضیها این طور نیستند؛ مثل عودند... وقتی یک حرف میزنی که ناراحت میشوند، وآتش میگیرند، بوی جوانمردی و انصاف میدهند ، و هرگز نامردی نمیکنند.... این است که می گویند: «هر کس را میخواهی بشناسی، در وقت عصبانیت، در وقت خشم بشناس.